From Wiktionary, the free dictionary
From anáil (“breath; air”) + -igh.
análaigh (present analytic análaíonn, future analytic análóidh, verbal noun análú, past participle análaithe)
- (intransitive) to breathe, respire
- Synonym: riospráid
- (transitive, linguistics) to aspirate
Conjugation of análaigh (second conjugation)
| indicative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
análaím
|
análaíonn tú; análaír†
|
análaíonn sé, sí
|
análaímid; análaíonn muid
|
análaíonn sibh
|
análaíonn siad; análaíd†
|
a análaíonn; a análaíos
|
análaítear
|
| past
|
d'análaigh mé; d'análaíos / análaigh mé‡; análaíos‡
|
d'análaigh tú; d'análaís / análaigh tú‡; análaís‡
|
d'análaigh sé, sí / análaigh sé, sí‡
|
d'análaíomar; d'análaigh muid / análaíomar‡; análaigh muid‡
|
d'análaigh sibh; d'análaíobhair / análaigh sibh‡; análaíobhair‡
|
d'análaigh siad; d'análaíodar / análaigh siad‡; análaíodar‡
|
a d'análaigh
|
análaíodh; hanálaíodh†
|
| past habitual
|
d'análaínn / análaínn‡
|
d'análaíteá / análaíteá‡
|
d'análaíodh sé, sí / análaíodh sé, sí‡
|
d'análaímis; d'análaíodh muid / análaímis‡; análaíodh muid‡
|
d'análaíodh sibh / análaíodh sibh‡
|
d'análaídís; d'análaíodh / análaídís‡; análaíodh siad‡
|
a d'análaíodh
|
d'análaítí / análaítí‡
|
|
|
|
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| future
|
análóidh mé; análód; análóchaidh mé†
|
análóidh tú; análóir†; análóchaidh tú†
|
análóidh sé, sí; análóchaidh sé, sí†
|
análóimid; análóidh muid; análóchaimid†; análóchaidh muid†
|
análóidh sibh; análóchaidh sibh†
|
análóidh siad; análóid†; análóchaidh siad†
|
a análóidh; a análós; a análóchaidh†; a análóchas†
|
análófar; análóchar†
|
| conditional
|
d'análóinn; d'análóchainn† / análóinn‡; análóchainn†‡
|
d'análófá; d'análóchthᆠ/ análófá‡; análóchthᆇ
|
d'análódh sé, sí; d'análóchadh sé, sí† / análódh sé, sí‡; análóchadh sé, s톇
|
d'análóimis; d'análódh muid; d'análóchaimis†; d'análóchadh muid† / análóimis‡; análódh muid‡; análóchaimis†‡; análóchadh muid†‡
|
d'análódh sibh; d'análóchadh sibh† / análódh sibh‡; análóchadh sibh†‡
|
d'análóidís; d'análódh siad; d'análóchaidís†; d'análóchadh siad† / análóidís‡; análódh siad‡; análóchaidís†‡; análóchadh siad†‡
|
a d'análódh; a d'análóchadh†
|
d'análófaí; d'análóchthaí† / análófaí‡; análóchtha톇
|
|
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
go n-análaí mé; go n-análaíod†
|
go n-análaí tú; go n-análaír†
|
go n-análaí sé, sí
|
go n-análaímid; go n-análaí muid
|
go n-análaí sibh
|
go n-análaí siad; go n-análaíd†
|
—
|
go n-análaítear
|
| past
|
dá n-análaínn
|
dá n-análaíteá
|
dá n-análaíodh sé, sí
|
dá n-análaímis; dá n-análaíodh muid
|
dá n-análaíodh sibh
|
dá n-análaídís; dá n-análaíodh siad
|
—
|
dá n-análaítí
|
|
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| —
|
análaím
|
análaigh
|
análaíodh sé, sí
|
análaímis
|
análaígí; análaídh†
|
análaídís
|
—
|
análaítear
|
|
|
|
| past participle
|
análaithe
|
|
|
| verbal noun
|
análú
|
† archaic or dialect form
‡ dependent form
See the etymology of the corresponding lemma form.
análaigh
- inflection of análach (“airy; aspirated; respiratory”):
- vocative/genitive singular masculine
- (archaic) dative singular feminine
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.