From Wiktionary, the free dictionary
From Old Norse beygja, from Proto-Germanic *baugijaną.
bø̄ghia
- to bend
- to turn
- to force, compel
Conjugation of bø̄ghia (weak)
|
|
present
|
|
past
|
| infinitive
|
bø̄ghia
|
—
|
| participle
|
bø̄ghiandi, bø̄ghiande
|
bø̄ghþer
|
| active voice
|
indicative
|
subjunctive
|
imperative
|
indicative
|
subjunctive
|
| iæk
|
bø̄ghir
|
bø̄ghi, bø̄ghe
|
—
|
bø̄ghþi, bø̄ghþe
|
bø̄ghþi, bø̄ghþe
|
| þū
|
bø̄ghir
|
bø̄ghi, bø̄ghe
|
bø̄gh
|
bø̄ghþi, bø̄ghþe
|
bø̄ghþi, bø̄ghþe
|
| han
|
bø̄ghir
|
bø̄ghi, bø̄ghe
|
—
|
bø̄ghþi, bø̄ghþe
|
bø̄ghþi, bø̄ghþe
|
| vīr
|
bø̄ghium, bø̄ghiom
|
bø̄ghium, bø̄ghiom
|
bø̄ghium, bø̄ghiom
|
bø̄ghþum, bø̄ghþom
|
bø̄ghþum, bø̄ghþom
|
| īr
|
bø̄ghin
|
bø̄ghin
|
bø̄ghin
|
bø̄ghþin
|
bø̄ghþin
|
| þēr
|
bø̄ghia
|
bø̄ghin
|
—
|
bø̄ghþu, bø̄ghþo
|
bø̄ghþin
|
| mediopassive voice
|
indicative
|
subjunctive
|
imperative
|
indicative
|
subjunctive
|
| iæk
|
bø̄ghis
|
bø̄ghis, bø̄ghes
|
—
|
bø̄ghþis, bø̄ghþes
|
bø̄ghþis, bø̄ghþes
|
| þū
|
bø̄ghis
|
bø̄ghis, bø̄ghes
|
—
|
bø̄ghþis, bø̄ghþes
|
bø̄ghþis, bø̄ghþes
|
| han
|
bø̄ghis
|
bø̄ghis, bø̄ghes
|
—
|
bø̄ghþis, bø̄ghþes
|
bø̄ghþis, bø̄ghþes
|
| vīr
|
bø̄ghiums, bø̄ghioms
|
bø̄ghiums, bø̄ghioms
|
—
|
bø̄ghþums, bø̄ghþoms
|
bø̄ghþums, bø̄ghþoms
|
| īr
|
bø̄ghins
|
bø̄ghins
|
—
|
bø̄ghþins
|
bø̄ghþins
|
| þēr
|
bø̄ghias
|
bø̄ghins
|
—
|
bø̄ghþus, bø̄ghþos
|
bø̄ghþins
|