behendig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

behendig (comparative behendiger, superlative behendigst)

  1. nimble, agile
  2. graceful
  3. skillful

Declension[edit]

Inflection of behendig
uninflected behendig
inflected behendige
comparative behendiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial behendig behendiger het behendigst
het behendigste
indefinite m./f. sing. behendige behendigere behendigste
n. sing. behendig behendiger behendigste
plural behendige behendigere behendigste
definite behendige behendigere behendigste
partitive behendigs behendigers