bejaard

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

bejaard (comparative bejaarder, superlative bejaardst)

  1. elderly

Inflection[edit]

Inflection of bejaard
uninflected bejaard
inflected bejaarde
comparative bejaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bejaard bejaarder het bejaardst
het bejaardste
indefinite m./f. sing. bejaarde bejaardere bejaardste
n. sing. bejaard bejaarder bejaardste
plural bejaarde bejaardere bejaardste
definite bejaarde bejaardere bejaardste
partitive bejaards bejaarders