benodigen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From be- +‎ nodig.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

benodigen ‎(past singular benodigde, past participle benodigd)

  1. to need, to require

Conjugation[edit]

Inflection of benodigen (weak, prefixed)
infinitive benodigen
past singular benodigde
past participle benodigd
infinitive benodigen
gerund benodigen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular benodig benodigde
2nd person sing. (jij) benodigt benodigde
2nd person sing. (u) benodigt benodigde
2nd person sing. (gij) benodigt benodigde
3rd person singular benodigt benodigde
plural benodigen benodigden
subjunctive sing.1 benodige benodigde
subjunctive plur.1 benodigen benodigden
imperative sing. benodig
imperative plur.1 benodigt
participles benodigend benodigd
1) Archaic.