beschaamd
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From Middle Dutch beschaemt. Past participle of beschamen.
Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]beschaamd (comparative beschaamder, superlative beschaamdst)
Declension
[edit]| Declension of beschaamd | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | beschaamd | |||
| inflected | beschaamde | |||
| comparative | beschaamder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | beschaamd | beschaamder | het beschaamdst het beschaamdste | |
| indefinite | m./f. sing. | beschaamde | beschaamdere | beschaamdste |
| n. sing. | beschaamd | beschaamder | beschaamdste | |
| plural | beschaamde | beschaamdere | beschaamdste | |
| definite | beschaamde | beschaamdere | beschaamdste | |
| partitive | beschaamds | beschaamders | — | |
Derived terms
[edit]Descendants
[edit]- Negerhollands: beskaamt