bevaarbaar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

be- +‎ varen +‎ -baar

Adjective[edit]

bevaarbaar (comparative bevaarbaarder, superlative bevaarbaarst)

  1. navigable

Inflection[edit]

Inflection of bevaarbaar
uninflected bevaarbaar
inflected bevaarbare
comparative bevaarbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bevaarbaar bevaarbaarder het bevaarbaarst
het bevaarbaarste
indefinite m./f. sing. bevaarbare bevaarbaardere bevaarbaarste
n. sing. bevaarbaar bevaarbaarder bevaarbaarste
plural bevaarbare bevaarbaardere bevaarbaarste
definite bevaarbare bevaarbaardere bevaarbaarste
partitive bevaarbaars bevaarbaarders