bevriend

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

bevriend ‎(comparative bevriender, superlative bevriendst)

  1. friendly

Declension[edit]

Inflection of bevriend
uninflected bevriend
inflected bevriende
comparative bevriender
positive comparative superlative
predicative/adverbial bevriend bevriender het bevriendst
het bevriendste
indefinite m./f. sing. bevriende bevriendere bevriendste
n. sing. bevriend bevriender bevriendste
plural bevriende bevriendere bevriendste
definite bevriende bevriendere bevriendste
partitive bevriends bevrienders

Related terms[edit]

Anagrams[edit]