bloem

See also: Bloem

Dutch

A flower with pink petals and a red bulb in the center.

Alternative forms

• blom, blomme (dialectal)

Etymology

From Middle Dutch bloeme, from Old Dutch *bluomo, from Proto-West Germanic *blōmō, from Proto-Germanic *blōmô.

Pronunciation

• IPA^(key): /blum/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: bloem
• Rhymes: -um

Noun

bloem f (plural bloemen, diminutive bloempje n or bloemetje n)

1. flower, bloom of flowering plant
2. (uncountable) flour of wheat or corn

Derived terms

• bebloemen
• bloemachtig
• bloembak
• bloembed
• bloemblad
• bloembol
• bloemdier
• bloemen
• bloemencorso
• bloemenrijk
• bloemenrijkdom
• bloementuin
• bloemenvaas
• bloemenveiling
• bloemetjesgordijn
• bloemetjesjurk
• Bloemfontein
• bloemhoofd
• bloemig
• bloemist
• bloemkelk
• bloemkool
• bloemlezing
• bloemperk
• bloempot
• bloemrijk
• bloemrijkdom
• bloemstuk
• buisbloem
• de bloemetjes buiten zetten
• droogbloem
• grondbloem
• in de bloemetjes zetten
• kelkbloem
• lintbloem
• schermbloem
• snijbloem
• straalbloem
• tarwebloem
• trosbloem
• verbloemen

flower species or genera

• dotterbloem
• ganzenbloem
• hoornbloem
• korenbloem
• mosbloempje
• paardenbloem
• sleutelbloem
• sneeuwbloem
• spoorbloem
• teunisbloem
• vleugeltjesbloem
• zonnebloem
• zwanenbloem

Descendants

• Afrikaans: bloem, blom
• Negerhollands: bloem
  • → Virgin Islands Creole: bluminstji (dated, from a diminutive form)
• → Sranan Tongo: blon (flour)
  • → Aukan: bolon
  • → Kari'na: polimin
  • → Saramaccan: boón
• → Sranan Tongo: bromki (flower)
  • Aukan: boomiki
  • → Kari'na: poromiki

Luxembourgish

Adjective

bloem

1. strong dative masculine/neuter singular of blo