breekbaar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

breek (stem of breken) +‎ -baar

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

breekbaar (comparative breekbaarder, superlative breekbaarst)

  1. breakable, fragile

Declension[edit]

Inflection of breekbaar
uninflected breekbaar
inflected breekbare
comparative breekbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial breekbaar breekbaarder het breekbaarst
het breekbaarste
indefinite m./f. sing. breekbare breekbaardere breekbaarste
n. sing. breekbaar breekbaarder breekbaarste
plural breekbare breekbaardere breekbaarste
definite breekbare breekbaardere breekbaarste
partitive breekbaars breekbaarders

Derived terms[edit]