düftin

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

From German Duvetine, from French duvetine ‎(duvetyne), from duvet ‎(down).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈdyftin/
  • Hyphenation: düf‧tin

Noun[edit]

düftin ‎(plural düftinek)

  1. duffel, duvetyne

Declension[edit]

Inflection (plural in -ek, front unrounded harmony)
singular plural
nominative düftin düftinek
accusative düftint düftineket
dative düftinnek düftineknek
instrumental düftinnel düftinekkel
causal-final düftinért düftinekért
translative düftinné düftinekké
terminative düftinig düftinekig
essive-formal düftinként düftinekként
essive-modal
inessive düftinben düftinekben
superessive düftinen düftineken
adessive düftinnél düftineknél
illative düftinbe düftinekbe
sublative düftinre düftinekre
allative düftinhez düftinekhez
elative düftinből düftinekből
delative düftinről düftinekről
ablative düftintől düftinektől
Possessive forms of düftin
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. düftinem düftinjeim
2nd person sing. düftined düftinjeid
3rd person sing. düftinje düftinjei
1st person plural düftinünk düftinjeink
2nd person plural düftinetek düftinjeitek
3rd person plural düftinjük düftinjeik