From Wiktionary, the free dictionary
From dē- + gluttiō.
dēgluttiō (present infinitive dēgluttīre, perfect active dēgluttīvī or dēgluttiī, supine dēgluttītum); fourth conjugation
- to swallow down
- to overwhelm or abolish
| indicative
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
dēgluttiō
|
dēgluttīs
|
dēgluttit
|
dēgluttīmus
|
dēgluttītis
|
dēgluttiunt
|
| imperfect
|
dēgluttiēbam
|
dēgluttiēbās
|
dēgluttiēbat
|
dēgluttiēbāmus
|
dēgluttiēbātis
|
dēgluttiēbant
|
| future
|
dēgluttiam
|
dēgluttiēs
|
dēgluttiet
|
dēgluttiēmus
|
dēgluttiētis
|
dēgluttient
|
| perfect
|
dēgluttīvī, dēgluttiī
|
dēgluttīvistī, dēgluttiistī
|
dēgluttīvit, dēgluttiit
|
dēgluttīvimus, dēgluttiimus
|
dēgluttīvistis, dēgluttiistis
|
dēgluttīvērunt, dēgluttīvēre, dēgluttiērunt, dēgluttiēre
|
| pluperfect
|
dēgluttīveram, dēgluttieram
|
dēgluttīverās, dēgluttierās
|
dēgluttīverat, dēgluttierat
|
dēgluttīverāmus, dēgluttierāmus
|
dēgluttīverātis, dēgluttierātis
|
dēgluttīverant, dēgluttierant
|
| future perfect
|
dēgluttīverō, dēgluttierō
|
dēgluttīveris, dēgluttieris
|
dēgluttīverit, dēgluttierit
|
dēgluttīverimus, dēgluttierimus
|
dēgluttīveritis, dēgluttieritis
|
dēgluttīverint, dēgluttierint
|
| passive
|
present
|
dēgluttior
|
dēgluttīris, dēgluttīre
|
dēgluttītur
|
dēgluttīmur
|
dēgluttīminī
|
dēgluttiuntur
|
| imperfect
|
dēgluttiēbar
|
dēgluttiēbāris, dēgluttiēbāre
|
dēgluttiēbātur
|
dēgluttiēbāmur
|
dēgluttiēbāminī
|
dēgluttiēbantur
|
| future
|
dēgluttiar
|
dēgluttiēris, dēgluttiēre
|
dēgluttiētur
|
dēgluttiēmur
|
dēgluttiēminī
|
dēgluttientur
|
| perfect
|
dēgluttītus + present active indicative of sum
|
| pluperfect
|
dēgluttītus + imperfect active indicative of sum
|
| future perfect
|
dēgluttītus + future active indicative of sum
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
dēgluttiam
|
dēgluttiās
|
dēgluttiat
|
dēgluttiāmus
|
dēgluttiātis
|
dēgluttiant
|
| imperfect
|
dēgluttīrem
|
dēgluttīrēs
|
dēgluttīret
|
dēgluttīrēmus
|
dēgluttīrētis
|
dēgluttīrent
|
| perfect
|
dēgluttīverim, dēgluttierim
|
dēgluttīverīs, dēgluttierīs
|
dēgluttīverit, dēgluttierit
|
dēgluttīverīmus, dēgluttierīmus
|
dēgluttīverītis, dēgluttierītis
|
dēgluttīverint, dēgluttierint
|
| pluperfect
|
dēgluttīvissem, dēgluttiissem
|
dēgluttīvissēs, dēgluttiissēs
|
dēgluttīvisset, dēgluttiisset
|
dēgluttīvissēmus, dēgluttiissēmus
|
dēgluttīvissētis, dēgluttiissētis
|
dēgluttīvissent, dēgluttiissent
|
| passive
|
present
|
dēgluttiar
|
dēgluttiāris, dēgluttiāre
|
dēgluttiātur
|
dēgluttiāmur
|
dēgluttiāminī
|
dēgluttiantur
|
| imperfect
|
dēgluttīrer
|
dēgluttīrēris, dēgluttīrēre
|
dēgluttīrētur
|
dēgluttīrēmur
|
dēgluttīrēminī
|
dēgluttīrentur
|
| perfect
|
dēgluttītus + present active subjunctive of sum
|
| pluperfect
|
dēgluttītus + imperfect active subjunctive of sum
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
—
|
dēgluttī
|
—
|
—
|
dēgluttīte
|
—
|
| future
|
—
|
dēgluttītō
|
dēgluttītō
|
—
|
dēgluttītōte
|
dēgluttiuntō
|
| passive
|
present
|
—
|
dēgluttīre
|
—
|
—
|
dēgluttīminī
|
—
|
| future
|
—
|
dēgluttītor
|
dēgluttītor
|
—
|
—
|
dēgluttiuntor
|
| dēgluttīre
|
dēgluttīrī
|
dēgluttiēns
|
—
|
| dēgluttītūrum esse
|
dēgluttītum īrī
|
dēgluttītūrus
|
dēgluttiendus, dēgluttiundus
|
dēgluttīvisse, dēgluttiisse
|
dēgluttītum esse
|
—
|
dēgluttītus
|
| —
|
dēgluttītum fore
|
—
|
—
|
| dēgluttītūrum fuisse
|
—
|
—
|
—
|
| dēgluttiendī
|
dēgluttiendō
|
dēgluttiendum
|
dēgluttiendō
|
dēgluttītum
|
dēgluttītū
|
- “degluttio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “degluttio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.