dubbelzinnig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From dubbel ‎(double) +‎ zin ‎(meaning) +‎ -ig

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

dubbelzinnig ‎(comparative dubbelzinniger, superlative dubbelzinnigst)

  1. ambiguous

Declension[edit]

Inflection of dubbelzinnig
uninflected dubbelzinnig
inflected dubbelzinnige
comparative dubbelzinniger
positive comparative superlative
predicative/adverbial dubbelzinnig dubbelzinniger het dubbelzinnigst
het dubbelzinnigste
indefinite m./f. sing. dubbelzinnige dubbelzinnigere dubbelzinnigste
n. sing. dubbelzinnig dubbelzinniger dubbelzinnigste
plural dubbelzinnige dubbelzinnigere dubbelzinnigste
definite dubbelzinnige dubbelzinnigere dubbelzinnigste
partitive dubbelzinnigs dubbelzinnigers