eerbiedig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

eerbied (respect) +‎ -ig (-ful)

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

eerbiedig (comparative eerbiediger, superlative eerbiedigst)

  1. respectful, courteous, well-mannered

Declension[edit]

Inflection of eerbiedig
uninflected eerbiedig
inflected eerbiedige
comparative eerbiediger
positive comparative superlative
predicative/adverbial eerbiedig eerbiediger het eerbiedigst
het eerbiedigste
indefinite m./f. sing. eerbiedige eerbiedigere eerbiedigste
n. sing. eerbiedig eerbiediger eerbiedigste
plural eerbiedige eerbiedigere eerbiedigste
definite eerbiedige eerbiedigere eerbiedigste
partitive eerbiedigs eerbiedigers