essentieel

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

essentieel ‎(comparative essentiëler, superlative essentieelst)

  1. essential

Declension[edit]

Inflection of essentieel
uninflected essentieel
inflected essentiële
comparative essentiëler
positive comparative superlative
predicative/adverbial essentieel essentiëler het essentieelst
het essentieelste
indefinite m./f. sing. essentiële essentiëlere essentieelste
n. sing. essentieel essentiëler essentieelste
plural essentiële essentiëlere essentieelste
definite essentiële essentiëlere essentieelste
partitive essentieels essentiëlers

Anagrams[edit]