fürge

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

From an otherwise unattested front-vowel stem variant of the same word family as fordít +‎ -g (frequentative verbal suffix) +‎ -e (present participle suffix). For the -e ending, compare ferde, lenge.[1]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈfyrɡɛ]
  • Hyphenation: für‧ge

Adjective[edit]

fürge (comparative fürgébb, superlative legfürgébb)

  1. nimble (quick and light in movement or action)

Declension[edit]

Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
singular plural
nominative fürge fürgék
accusative fürgét fürgéket
dative fürgének fürgéknek
instrumental fürgével fürgékkel
causal-final fürgéért fürgékért
translative fürgévé fürgékké
terminative fürgéig fürgékig
essive-formal fürgeként fürgékként
essive-modal
inessive fürgében fürgékben
superessive fürgén fürgéken
adessive fürgénél fürgéknél
illative fürgébe fürgékbe
sublative fürgére fürgékre
allative fürgéhez fürgékhez
elative fürgéből fürgékből
delative fürgéről fürgékről
ablative fürgétől fürgéktől

References[edit]