geestdriftig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From geestdrift +‎ -ig.

Adjective[edit]

geestdriftig ‎(comparative geestdriftiger, superlative geestdriftigst)

  1. enthusiastic

Inflection[edit]

Inflection of geestdriftig
uninflected geestdriftig
inflected geestdriftige
comparative geestdriftiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial geestdriftig geestdriftiger het geestdriftigst
het geestdriftigste
indefinite m./f. sing. geestdriftige geestdriftigere geestdriftigste
n. sing. geestdriftig geestdriftiger geestdriftigste
plural geestdriftige geestdriftigere geestdriftigste
definite geestdriftige geestdriftigere geestdriftigste
partitive geestdriftigs geestdriftigers

Synonyms[edit]