geestig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From geest +‎ -ig.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

geestig ‎(comparative geestiger, superlative geestigst)

  1. funny, humorous

Declension[edit]

Inflection of geestig
uninflected geestig
inflected geestige
comparative geestiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial geestig geestiger het geestigst
het geestigste
indefinite m./f. sing. geestige geestigere geestigste
n. sing. geestig geestiger geestigste
plural geestige geestigere geestigste
definite geestige geestigere geestigste
partitive geestigs geestigers