gemakkelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

gemakkelijk ‎(comparative gemakkelijker, superlative gemakkelijkst)

  1. easy

Declension[edit]

Inflection of gemakkelijk
uninflected gemakkelijk
inflected gemakkelijke
comparative gemakkelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial gemakkelijk gemakkelijker het gemakkelijkst
het gemakkelijkste
indefinite m./f. sing. gemakkelijke gemakkelijkere gemakkelijkste
n. sing. gemakkelijk gemakkelijker gemakkelijkste
plural gemakkelijke gemakkelijkere gemakkelijkste
definite gemakkelijke gemakkelijkere gemakkelijkste
partitive gemakkelijks gemakkelijkers

Related terms[edit]

Derived terms[edit]

Antonyms[edit]

Adverb[edit]

gemakkelijk

  1. easily