makkelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch mackelijc, a rare Hollandic form of gemackelijc.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈmɑ.kə.lək/
  • (file)
  • Hyphenation: mak‧ke‧lijk

Adjective[edit]

makkelijk (comparative makkelijker, superlative makkelijkst)

  1. easy
  2. complacent

Inflection[edit]

Inflection of makkelijk
uninflected makkelijk
inflected makkelijke
comparative makkelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial makkelijk makkelijker het makkelijkst
het makkelijkste
indefinite m./f. sing. makkelijke makkelijkere makkelijkste
n. sing. makkelijk makkelijker makkelijkste
plural makkelijke makkelijkere makkelijkste
definite makkelijke makkelijkere makkelijkste
partitive makkelijks makkelijkers

Synonyms[edit]

Antonyms[edit]

Derived terms[edit]