Jump to content

insinuant

From Wiktionary, the free dictionary

English

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin insinuans, present participle: compare French insinuant.

Adjective

[edit]

insinuant (comparative more insinuant, superlative most insinuant)

  1. (obsolete) Insinuating; insinuative.

References

[edit]

Anagrams

[edit]

Catalan

[edit]

Verb

[edit]

insinuant

  1. gerund of insinuar

French

[edit]

Participle

[edit]

insinuant

  1. present participle of insinuer

Further reading

[edit]

Latin

[edit]

Verb

[edit]

īnsinuant

  1. third-person plural present active indicative of īnsinuō

Romanian

[edit]

Etymology

[edit]

    Borrowed from French insinuant.

    Adjective

    [edit]

    insinuant m or n (feminine singular insinuantă, masculine plural insinuanți, feminine/neuter plural insinuante)

    1. insinuating

    Declension

    [edit]
    Declension of insinuant
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite insinuant insinuantă insinuanți insinuante
    definite insinuantul insinuanta insinuanții insinuantele
    genitive-
    dative
    indefinite insinuant insinuante insinuanți insinuante
    definite insinuantului insinuantei insinuanților insinuantelor