kúga

See also: kuga and kuģa

Icelandic

Etymology

From Old Norse kúga (“to cow, to force”). Cognates with the Danish kue, English cow and Swedish kuva.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkuːa/

  Rhymes: -uːa

  Homophone: kúa

Verb

kúga (weak verb, third-person singular past indicative kúgaði, supine kúgað)

1. to force, to cow [with accusative]

   Synonym: þvinga

2. to oppress [with accusative]

   Synonym: undiroka

Conjugation

kúga – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að kúga
supine sagnbót		kúgað
present participle lýsingarháttur nútíðar		kúgandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	kúga	kúgaði		kúgi	kúgaði
	þú	kúgar	kúgaðir		kúgir	kúgaðir
	hann, hún, það	kúgar	kúgaði		kúgi	kúgaði
plural	við	kúgum	kúguðum		kúgum	kúguðum
	þið	kúgið	kúguðuð		kúgið	kúguðuð
	þeir, þær, þau	kúga	kúguðu		kúgi	kúguðu
		imperative boðháttur
singular	þú	kúga (þú), kúgaðu
plural	þið	kúgið (þið), kúgiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

kúgast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að kúgast
supine sagnbót		kúgast
present participle lýsingarháttur nútíðar		kúgandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	kúgast	kúgaðist		kúgist	kúgaðist
	þú	kúgast	kúgaðist		kúgist	kúgaðist
	hann, hún, það	kúgast	kúgaðist		kúgist	kúgaðist
plural	við	kúgumst	kúguðumst		kúgumst	kúguðumst
	þið	kúgist	kúguðust		kúgist	kúguðust
	þeir, þær, þau	kúgast	kúguðust		kúgist	kúguðust
		imperative boðháttur
singular	þú	kúgast (þú), kúgastu
plural	þið	kúgist (þið), kúgisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

kúgaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	kúgaður	kúguð	kúgað	kúgaðir	kúgaðar	kúguð
accusative (þolfall)	kúgaðan	kúgaða	kúgað	kúgaða	kúgaðar	kúguð
dative (þágufall)	kúguðum	kúgaðri	kúguðu	kúguðum	kúguðum	kúguðum
genitive (eignarfall)	kúgaðs	kúgaðrar	kúgaðs	kúgaðra	kúgaðra	kúgaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	kúgaði	kúgaða	kúgaða	kúguðu	kúguðu	kúguðu
accusative (þolfall)	kúgaða	kúguðu	kúgaða	kúguðu	kúguðu	kúguðu
dative (þágufall)	kúgaða	kúguðu	kúgaða	kúguðu	kúguðu	kúguðu
genitive (eignarfall)	kúgaða	kúguðu	kúgaða	kúguðu	kúguðu	kúguðu

Derived terms

• kúga til hlýðni (“to force into submission”)
• kúgast (“to retch”)

Old Norse

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkuːɣa/

Verb

kúga

1. to cow, to force, to tyrannize over

Derived terms

• láta kúgask (to let oneself be forced into submission)
• kúga af (to press out of one)
• kúgandi
• kúgandi högg (feeble blows)

Descendants

• Danish: kue
• English: cow
• Faroese: kúga
• Icelandic: kúga
• Norwegian Nynorsk: kua
• Swedish: kuva

Further reading

• Zoëga, Geir T. (1910), “kúga”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive