Jump to content

keno

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Keno

English

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From French quine, with reference to a set of five winning lottery numbers.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

keno (uncountable)

English Wikipedia has an article on:
Wikipedia
  1. A gambling game, a variety of lotto, played with balls or knobs, numbered, and cards also numbered.
    • 1971, Hunter S. Thompson, Fear and Loathing in Las Vegas, Harper Perennial, published 2005, page 41:
      Memories of this night are extremely hazy. All I have, for guide-pegs, is a pocketful of keno cards and cocktail napkins, all covered with scribbled notes.

Derived terms

[edit]

Anagrams

[edit]

Esperanto

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈkeno/
  • Rhymes: -eno
  • Hyphenation: ke‧no

Etymology 1

[edit]

From German Kien.

Noun

[edit]

keno (uncountable, accusative kenon)

  1. fatwood ("a heartwood of pine trees")

Etymology 2

[edit]
Esperanto Wikipedia has an article on:
Wikipedia eo

From English keno, from French quine, ultimately from Latin quīnus (five each, five at a time). Doublet of kvin, Pompejo, [Term?], and punĉo.

Noun

[edit]

keno (uncountable, accusative kenon)

  1. keno
See also
[edit]

Finnish

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈkeno/, [ˈk̟e̞no̞]
  • Rhymes: -eno
  • Syllabification(key): ke‧no
  • Hyphenation(key): ke‧no

Etymology 1

[edit]

    From Proto-Finnic *këno (compare Estonian kenus), possibly borrowed from Proto-Germanic *kenwuz (later *kinnuz), albeit the semantic development would not be entirely clear.

    Adjective

    [edit]

    keno (comparative kenompi, superlative kenoin) (rare)

    1. slanted, tilted
    Usage notes
    [edit]

    Rarely used as an adjective, but the inessive, illative and elative forms are commonly used as adverbs.

    Declension
    [edit]
    Inflection of keno (Kotus type 1/valo, no gradation)
    nominative keno kenot
    genitive kenon kenojen
    partitive kenoa kenoja
    illative kenoon kenoihin
    singular plural
    nominative keno kenot
    accusative nom. keno kenot
    gen. kenon
    genitive kenon kenojen
    partitive kenoa kenoja
    inessive kenossa kenoissa
    elative kenosta kenoista
    illative kenoon kenoihin
    adessive kenolla kenoilla
    ablative kenolta kenoilta
    allative kenolle kenoille
    essive kenona kenoina
    translative kenoksi kenoiksi
    abessive kenotta kenoitta
    instructive kenoin
    comitative kenoine
    Possessive forms of keno (Kotus type 1/valo, no gradation)
    Rare. Only used with substantive adjectives.
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative kenoni kenoni
    accusative nom. kenoni kenoni
    gen. kenoni
    genitive kenoni kenojeni
    partitive kenoani kenojani
    inessive kenossani kenoissani
    elative kenostani kenoistani
    illative kenooni kenoihini
    adessive kenollani kenoillani
    ablative kenoltani kenoiltani
    allative kenolleni kenoilleni
    essive kenonani kenoinani
    translative kenokseni kenoikseni
    abessive kenottani kenoittani
    instructive
    comitative kenoineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative kenosi kenosi
    accusative nom. kenosi kenosi
    gen. kenosi
    genitive kenosi kenojesi
    partitive kenoasi kenojasi
    inessive kenossasi kenoissasi
    elative kenostasi kenoistasi
    illative kenoosi kenoihisi
    adessive kenollasi kenoillasi
    ablative kenoltasi kenoiltasi
    allative kenollesi kenoillesi
    essive kenonasi kenoinasi
    translative kenoksesi kenoiksesi
    abessive kenottasi kenoittasi
    instructive
    comitative kenoinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative kenomme kenomme
    accusative nom. kenomme kenomme
    gen. kenomme
    genitive kenomme kenojemme
    partitive kenoamme kenojamme
    inessive kenossamme kenoissamme
    elative kenostamme kenoistamme
    illative kenoomme kenoihimme
    adessive kenollamme kenoillamme
    ablative kenoltamme kenoiltamme
    allative kenollemme kenoillemme
    essive kenonamme kenoinamme
    translative kenoksemme kenoiksemme
    abessive kenottamme kenoittamme
    instructive
    comitative kenoinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative kenonne kenonne
    accusative nom. kenonne kenonne
    gen. kenonne
    genitive kenonne kenojenne
    partitive kenoanne kenojanne
    inessive kenossanne kenoissanne
    elative kenostanne kenoistanne
    illative kenoonne kenoihinne
    adessive kenollanne kenoillanne
    ablative kenoltanne kenoiltanne
    allative kenollenne kenoillenne
    essive kenonanne kenoinanne
    translative kenoksenne kenoiksenne
    abessive kenottanne kenoittanne
    instructive
    comitative kenoinenne
    Derived terms
    [edit]

    Etymology 2

    [edit]

      From English keno, from French quine.

      Noun

      [edit]

      keno

      1. keno (gambling game)
      Declension
      [edit]
      Inflection of keno (Kotus type 1/valo, no gradation)
      nominative keno kenot
      genitive kenon kenojen
      partitive kenoa kenoja
      illative kenoon kenoihin
      singular plural
      nominative keno kenot
      accusative nom. keno kenot
      gen. kenon
      genitive kenon kenojen
      partitive kenoa kenoja
      inessive kenossa kenoissa
      elative kenosta kenoista
      illative kenoon kenoihin
      adessive kenolla kenoilla
      ablative kenolta kenoilta
      allative kenolle kenoille
      essive kenona kenoina
      translative kenoksi kenoiksi
      abessive kenotta kenoitta
      instructive kenoin
      comitative See the possessive forms below.
      Possessive forms of keno (Kotus type 1/valo, no gradation)
      first-person singular possessor
      singular plural
      nominative kenoni kenoni
      accusative nom. kenoni kenoni
      gen. kenoni
      genitive kenoni kenojeni
      partitive kenoani kenojani
      inessive kenossani kenoissani
      elative kenostani kenoistani
      illative kenooni kenoihini
      adessive kenollani kenoillani
      ablative kenoltani kenoiltani
      allative kenolleni kenoilleni
      essive kenonani kenoinani
      translative kenokseni kenoikseni
      abessive kenottani kenoittani
      instructive
      comitative kenoineni
      second-person singular possessor
      singular plural
      nominative kenosi kenosi
      accusative nom. kenosi kenosi
      gen. kenosi
      genitive kenosi kenojesi
      partitive kenoasi kenojasi
      inessive kenossasi kenoissasi
      elative kenostasi kenoistasi
      illative kenoosi kenoihisi
      adessive kenollasi kenoillasi
      ablative kenoltasi kenoiltasi
      allative kenollesi kenoillesi
      essive kenonasi kenoinasi
      translative kenoksesi kenoiksesi
      abessive kenottasi kenoittasi
      instructive
      comitative kenoinesi
      first-person plural possessor
      singular plural
      nominative kenomme kenomme
      accusative nom. kenomme kenomme
      gen. kenomme
      genitive kenomme kenojemme
      partitive kenoamme kenojamme
      inessive kenossamme kenoissamme
      elative kenostamme kenoistamme
      illative kenoomme kenoihimme
      adessive kenollamme kenoillamme
      ablative kenoltamme kenoiltamme
      allative kenollemme kenoillemme
      essive kenonamme kenoinamme
      translative kenoksemme kenoiksemme
      abessive kenottamme kenoittamme
      instructive
      comitative kenoinemme
      second-person plural possessor
      singular plural
      nominative kenonne kenonne
      accusative nom. kenonne kenonne
      gen. kenonne
      genitive kenonne kenojenne
      partitive kenoanne kenojanne
      inessive kenossanne kenoissanne
      elative kenostanne kenoistanne
      illative kenoonne kenoihinne
      adessive kenollanne kenoillanne
      ablative kenoltanne kenoiltanne
      allative kenollenne kenoillenne
      essive kenonanne kenoinanne
      translative kenoksenne kenoiksenne
      abessive kenottanne kenoittanne
      instructive
      comitative kenoinenne

      Anagrams

      [edit]