kicać

Polish

Etymology

From kic +‎ -ać.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈki.t͡sat͡ɕ/

• (Lesser Poland):
  • (Western Lublin) IPA^(key): [ˈki.t͡sat͡ɕ]
  • (Eastern Lublin) IPA^(key): [ˈki.t͡sat͡ɕ]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -it͡sat͡ɕ
• Syllabification: ki‧cać

Verb

kicać impf (perfective kicnąć)

1. (intransitive) to hop, to boing (of a rabbit or hare)
2. (intransitive, Western Lublin, Eastern Lublin, Lublin Voivodeship) synonym of skakać

Conjugation

Conjugation of kicać impf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		kicać
present tense	1st	kicam			kicamy
	2nd	kicasz			kicacie
	3rd	kica			kicają
	impersonal	kica się
past tense	1st	kicałem, -(e)m kicał	kicałam, -(e)m kicała	kicałom, -(e)m kicało	kicaliśmy, -(e)śmy kicali	kicałyśmy, -(e)śmy kicały
	2nd	kicałeś, -(e)ś kicał	kicałaś, -(e)ś kicała	kicałoś, -(e)ś kicało	kicaliście, -(e)ście kicali	kicałyście, -(e)ście kicały
	3rd	kicał	kicała	kicało	kicali	kicały
	impersonal	kicano
future tense	1st	będę kicał, będę kicać	będę kicała, będę kicać	będę kicało, będę kicać	będziemy kicali, będziemy kicać	będziemy kicały, będziemy kicać
	2nd	będziesz kicał, będziesz kicać	będziesz kicała, będziesz kicać	będziesz kicało, będziesz kicać	będziecie kicali, będziecie kicać	będziecie kicały, będziecie kicać
	3rd	będzie kicał, będzie kicać	będzie kicała, będzie kicać	będzie kicało, będzie kicać	będą kicali, będą kicać	będą kicały, będą kicać
	impersonal	będzie kicać się
conditional	1st	kicałbym, bym kicał	kicałabym, bym kicała	kicałobym, bym kicało	kicalibyśmy, byśmy kicali	kicałybyśmy, byśmy kicały
	2nd	kicałbyś, byś kicał	kicałabyś, byś kicała	kicałobyś, byś kicało	kicalibyście, byście kicali	kicałybyście, byście kicały
	3rd	kicałby, by kicał	kicałaby, by kicała	kicałoby, by kicało	kicaliby, by kicali	kicałyby, by kicały
	impersonal	kicano by
imperative	1st	niech kicam			kicajmy
	2nd	kicaj			kicajcie
	3rd	niech kica			niech kicają
active adjectival participle		kicający	kicająca	kicające	kicający	kicające
contemporary adverbial participle		kicając
verbal noun		kicanie

Further reading

• kicać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• kicać in Polish dictionaries at PWN
• Hieronim Łopaciński (1892), “kicać”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 205