Jump to content

knez

From Wiktionary, the free dictionary
See also: kněz

English

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Belarusian князь (knjazʹ) and Ukrainian князь (knjazʹ) (from Old Ruthenian кнѧзь (knjazʹ)) and Russian князь (knjazʹ); all from Old East Slavic кънѧзь (kŭnęzĭ), кнѧзь (knęzĭ), from Proto-Slavic *kъ̏nędzь (“prince”), from earlier *kъnęgъ, by consensus ultimately from Proto-Germanic *kuningaz (“king”). Doublet of cyning and king.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

knez (plural knezes or knezi)

  1. (historical) A duke or prince in medieval Slavic countries.
  2. (historical) A leader of the Vlach (or Romanian) communities in the medieval Kingdom of Hungary.
[edit]

Further reading

[edit]

Anagrams

[edit]

Serbo-Croatian

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Proto-Slavic *kъnędzь, borrowed from Proto-Germanic *kuningaz.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

knȇz m anim (Cyrillic spelling кне̑з, female equivalent knèginja)

  1. prince

Declension

[edit]
[edit]

Slovene

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Slavic *kъnędzь, borrowed from Proto-Germanic *kuningaz. First attested in the 16th century.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

knẹ̑z m anim (female equivalent knéginja)

  1. prince

Declension

[edit]
Unknown tone or non-tonal
The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
Masculine anim., hard o-stem
nom. sing. knéz
gen. sing. knéza
singular dual plural
nominative
(imenovȃlnik)
knéz knéza knézi
genitive
(rodȋlnik)
knéza knézov knézov
dative
(dajȃlnik)
knézu knézoma knézom
accusative
(tožȋlnik)
knéza knéza knéze
locative
(mẹ̑stnik)
knézu knézih knézih
instrumental
(orọ̑dnik)
knézom knézoma knézi

Further reading

[edit]
  • “knez”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU (in Slovene), 2014–2026

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Ottoman Turkish كنز (knez, kinz, kinez), from Bulgarian кнез (knez), from Proto-Slavic *kъnędzь, from Proto-Germanic *kuningaz.

    Noun

    [edit]

    knez (definite accusative knezi, plural knezler)

    1. (historical) A prince in medieval Slavic countries.

    Inflection

    [edit]
    Declension of knez
    singular plural
    nominative knez knezler
    definite accusative knezi knezleri
    dative kneze knezlere
    locative knezde knezlerde
    ablative knezden knezlerden
    genitive knezin knezlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular knezim knezlerim
    2nd singular knezin knezlerin
    3rd singular knezi knezleri
    1st plural knezimiz knezlerimiz
    2nd plural kneziniz knezleriniz
    3rd plural knezleri knezleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular knezimi knezlerimi
    2nd singular knezini knezlerini
    3rd singular knezini knezlerini
    1st plural knezimizi knezlerimizi
    2nd plural knezinizi knezlerinizi
    3rd plural knezlerini knezlerini
    dative
    singular plural
    1st singular knezime knezlerime
    2nd singular knezine knezlerine
    3rd singular knezine knezlerine
    1st plural knezimize knezlerimize
    2nd plural knezinize knezlerinize
    3rd plural knezlerine knezlerine
    locative
    singular plural
    1st singular knezimde knezlerimde
    2nd singular knezinde knezlerinde
    3rd singular knezinde knezlerinde
    1st plural knezimizde knezlerimizde
    2nd plural knezinizde knezlerinizde
    3rd plural knezlerinde knezlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular knezimden knezlerimden
    2nd singular knezinden knezlerinden
    3rd singular knezinden knezlerinden
    1st plural knezimizden knezlerimizden
    2nd plural knezinizden knezlerinizden
    3rd plural knezlerinden knezlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular knezimin knezlerimin
    2nd singular knezinin knezlerinin
    3rd singular knezinin knezlerinin
    1st plural knezimizin knezlerimizin
    2nd plural knezinizin knezlerinizin
    3rd plural knezlerinin knezlerinin