kuvvet

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish قوت(kuvvet), from Arabic قُوَّة(quwwa).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [kuv.vet]
  • Hyphenation: kuv‧vet

Noun[edit]

kuvvet (definite accusative kuvveti, plural kuvvetler)

  1. power, strength
    Synonym: güç
  2. (figuative) emphasis, rigour, severity
    Synonyms: şiddet, zor, cebir
  3. (mathematics) power
    Synonym: üs
  4. (physics) force
  5. (military) force

Declension[edit]

Inflection
Nominative kuvvet
Definite accusative kuvveti
Singular Plural
Nominative kuvvet kuvvetler
Definite accusative kuvveti kuvvetleri
Dative kuvvete kuvvetlere
Locative kuvvette kuvvetlerde
Ablative kuvvetten kuvvetlerden
Genitive kuvvetin kuvvetlerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular kuvvetim kuvvetlerim
2nd singular kuvvetin kuvvetlerin
3rd singular kuvveti kuvvetleri
1st plural kuvvetimiz kuvvetlerimiz
2nd plural kuvvetiniz kuvvetleriniz
3rd plural kuvvetleri kuvvetleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular kuvvetimi kuvvetlerimi
2nd singular kuvvetini kuvvetlerini
3rd singular kuvvetini kuvvetlerini
1st plural kuvvetimizi kuvvetlerimizi
2nd plural kuvvetinizi kuvvetlerinizi
3rd plural kuvvetlerini kuvvetlerini
Dative
Singular Plural
1st singular kuvvetime kuvvetlerime
2nd singular kuvvetine kuvvetlerine
3rd singular kuvvetine kuvvetlerine
1st plural kuvvetimize kuvvetlerimize
2nd plural kuvvetinize kuvvetlerinize
3rd plural kuvvetlerine kuvvetlerine
Locative
Singular Plural
1st singular kuvvetimde kuvvetlerimde
2nd singular kuvvetinde kuvvetlerinde
3rd singular kuvvetinde kuvvetlerinde
1st plural kuvvetimizde kuvvetlerimizde
2nd plural kuvvetinizde kuvvetlerinizde
3rd plural kuvvetlerinde kuvvetlerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular kuvvetimden kuvvetlerimden
2nd singular kuvvetinden kuvvetlerinden
3rd singular kuvvetinden kuvvetlerinden
1st plural kuvvetimizden kuvvetlerimizden
2nd plural kuvvetinizden kuvvetlerinizden
3rd plural kuvvetlerinden kuvvetlerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular kuvvetimin kuvvetlerimin
2nd singular kuvvetinin kuvvetlerinin
3rd singular kuvvetinin kuvvetlerinin
1st plural kuvvetimizin kuvvetlerimizin
2nd plural kuvvetinizin kuvvetlerinizin
3rd plural kuvvetlerinin kuvvetlerinin
Predicative forms
Singular Plural
1st singular kuvvetim kuvvetlerim
2nd singular kuvvetsin kuvvetlersin
3rd singular kuvvet
kuvvettir
kuvvetler
kuvvetlerdir
1st plural kuvvetiz kuvvetleriz
2nd plural kuvvetsiniz kuvvetlersiniz
3rd plural kuvvetler kuvvetlerdir

Derived terms[edit]