mówniczy

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *mlewH-der.

Proto-Slavic *mъ̀lva

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *mъlviti

Old Polish mówić

Polish mówić

Proto-Slavic *-nъ

Proto-Indo-European *-eykos

Proto-Balto-Slavic *-eikas

Proto-Slavic *-ikъ

Proto-Slavic *-nikъ

Old Polish -nik

Polish -nik

Polish mównik

Proto-Indo-European *-keh₂

Proto-Indo-European *-i-keh₂

Proto-Balto-Slavic *-ikāˀ

Proto-Slavic *-ьka

Proto-Slavic *-ьca

Old Polish -ca

Polish -ca

Proto-Indo-European *-kos

Proto-Slavic *-kъ

Proto-Slavic *-ъkъ

Old Polish -ek

Polish -ek

Proto-Indo-European *-keh₂der.

Proto-Balto-Slavic *-kāˀ

Proto-Slavic *-ъka

Old Polish -ka

Polish -ka

Proto-Indo-European *ís

Proto-Balto-Slavic *is

Proto-Slavic *jь

Old Polish -y

Polish -y

Polish -czy

Polish mówniczy

From mównik +‎ -czy. First attested in 1820.^[1]

Pronunciation

IPA^(key): /muvˈɲi.t͡ʂɘ/
Rhymes: -it͡ʂɘ
Syllabification: mów‧ni‧czy

Adjective

mówniczy (comparative bardziej mówniczy, superlative najbardziej mówniczy, no derived adverb)

(relational, not comparable, obsolete) speaker's; talking
(obsolete) eloquent; loquacious

Declension

Declension of mówniczy (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	mówniczy		mównicza	mównicze	mówniczy	mównicze
genitive	mówniczego		mówniczej	mówniczego	mówniczych
dative	mówniczemu		mówniczej	mówniczemu	mówniczym
accusative	mówniczego	mówniczy	mówniczą	mównicze	mówniczych	mównicze
instrumental	mówniczym		mówniczą	mówniczym	mówniczymi
locative	mówniczym		mówniczej	mówniczym	mówniczych

Related terms

adjectives

adverb

mownie

nouns

verbs

mówić impf

References

^ Rozmaitości‎^[1] (in Polish), Piller, 1820, page 94