mównik
Jump to navigation
Jump to search
See also: mownik
Polish
[edit]Alternative forms
[edit]Etymology
[edit]From mówić + -nik. Compare French dictionnaire. First attested in 1764.[1]
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]mównik m inan
- (electronics) speaker (part of electronic device into which one speaks)
- (obsolete) dictionary
- Synonym: słownik
Declension
[edit]Declension of mównik
Derived terms
[edit]adjective
noun
Related terms
[edit]adjectives
adverb
nouns
verbs
- mówić impf
References
[edit]Further reading
[edit]- mównik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “mownik”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “mównik”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “mównik”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 1057