mówczyni

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *mlewH-der.

Proto-Slavic *mъ̀lva

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *mъlviti

Old Polish mówić

Proto-Indo-European *-keh₂

Proto-Indo-European *-i-keh₂

Proto-Balto-Slavic *-ikāˀ

Proto-Slavic *-ьka

Proto-Slavic *-ьca

Old Polish -ca

Old Polish mówca

Polish mówca

Proto-Slavic *-yni

Polish -ini

Polish -yni

Polish mówczyni

From mówca +‎ -yni. First attested in 1817.

Pronunciation

• IPA^(key): /mufˈt͡ʂɘ.ɲi/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘɲi
• Syllabification: mów‧czy‧ni

Noun

mówczyni f (male equivalent mówca)

1. female equivalent of mówca (“speaker, orator”)

Declension

Declension of mówczyni

	singular	plural
nominative	mówczyni	mówczynie
genitive	mówczyni	mówczyń
dative	mówczyni	mówczyniom
accusative	mówczynię	mówczynie
instrumental	mówczynią	mówczyniami
locative	mówczyni	mówczyniach
vocative	mówczyni	mówczynie

Related terms

adjectives

• mowny
• mówcowy
• mówczy
• mówieniowy
• mówiony
• mówniczy

adverb

• mownie

nouns

• mowa
• mowina
• mowisko
• mowność
• móweczka
• mówiąca
• mówiący
• mówka
• mównica
• mównictwo
• mównik

verbs

• mówić impf

Further reading

• mówczyni in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• mówczyni in Polish dictionaries at PWN
• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “mówczyni”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 1056
• mówczyni in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego