mownie

See also: mównie

Polish

Alternative forms

• mównie (obsolete)

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *mlewH-der.

Proto-Slavic *mъ̀lva

Proto-Indo-European *-nós

Proto-Balto-Slavic *-inas

Proto-Slavic *-ьnъ

Proto-Slavic *mъ̀lvьnъ

Old Polish mowny

Polish mowny

Proto-Slavic *-e

Old Polish -ie

Polish -ie

Polish mownie

From mowny +‎ -ie. First attested in 1549.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈmɔv.ɲɛ/

• (Middle Polish) IPA^(key): /ˈmɔv.ɲɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔvɲɛ
• Syllabification: mow‧nie

Adverb

mownie (comparative mowniej, superlative najmowniej)

1. eloquently; loquaciously

Related terms

adjectives

• mowny
• mówcowy
• mówczy
• mówieniowy
• mówiony
• mówniczy

nouns

• mowa
• mowina
• mowisko
• mowność
• mówca
• mówczyni
• móweczka
• mówiąca
• mówiący
• mówka
• mównica
• mównictwo
• mównik

verbs

• mówić impf

Further reading

• “mownie”, in Polish dictionaries at PWN‎^[1] (in Polish)
• Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “mownie”, in Słownik języka polskiego
• Aleksander Zdanowicz (1861), “mównie”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “mownie”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 1052