From Wiktionary, the free dictionary
From na- + radzić.
naradzić pf (imperfective naradzać)
- (reflexive with się) to confer, to put heads together
Conjugation of naradzić pf
|
|
person
|
singular
|
plural
|
| infinitive
|
naradzić
|
| future tense
|
1st
|
naradzę
|
naradzimy
|
| 2nd
|
naradzisz
|
naradzicie
|
| 3rd
|
naradzi
|
naradzą
|
| impersonal
|
naradzi się
|
| past tense
|
1st
|
naradziłem,
-(e)m naradził
|
naradziłam,
-(e)m naradziła
|
naradziłom,
-(e)m naradziło
|
naradziliśmy,
-(e)śmy naradzili
|
naradziłyśmy,
-(e)śmy naradziły
|
| 2nd
|
naradziłeś,
-(e)ś naradził
|
naradziłaś,
-(e)ś naradziła
|
naradziłoś,
-(e)ś naradziło
|
naradziliście,
-(e)ście naradzili
|
naradziłyście,
-(e)ście naradziły
|
| 3rd
|
naradził
|
naradziła
|
naradziło
|
naradzili
|
naradziły
|
| impersonal
|
naradzono
|
| conditional
|
1st
|
naradziłbym,
bym naradził
|
naradziłabym,
bym naradziła
|
naradziłobym,
bym naradziło
|
naradzilibyśmy,
byśmy naradzili
|
naradziłybyśmy,
byśmy naradziły
|
| 2nd
|
naradziłbyś,
byś naradził
|
naradziłabyś,
byś naradziła
|
naradziłobyś,
byś naradziło
|
naradzilibyście,
byście naradzili
|
naradziłybyście,
byście naradziły
|
| 3rd
|
naradziłby,
by naradził
|
naradziłaby,
by naradziła
|
naradziłoby,
by naradziło
|
naradziliby,
by naradzili
|
naradziłyby,
by naradziły
|
| impersonal
|
naradzono by
|
| imperative
|
1st
|
niech naradzę
|
naradźmy
|
| 2nd
|
naradź
|
naradźcie
|
| 3rd
|
niech naradzi
|
niech naradzą
|
| anterior adverbial participle
|
naradziwszy
|
| verbal noun
|
naradzenie
|
- “naradzić”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “naradzić”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
