oğul

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Oğul and ogul

Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic оғул
Roman oğul
Perso-Arabic اوغول

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *ogul (son). Cognate with Bashkir ул (ul), Crimean Tatar oğul, Chuvash ывӑл (yvăl), Gagauz ool, Kyrgyz уул (uul), Old Turkic [script needed] (ogul, son), Tatar ул (ul) Turkish oğul, Turkmen ogul, Tuvan оол or оглу (ool or oglu), Uyghur ئوغۇل (oghul), Uzbek oʻgʻil, Yakut уол (uol).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [oˈɣuɫ]
  • Hyphenation: o‧ğul

Noun[edit]

oğul (definite accusative oğlu, plural oğullar)

  1. son

Declension[edit]

Antonyms[edit]

  • (with regards to gender): qız
  • (with regards to ancestry): ana, ata

Derived terms[edit]

Related terms[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Old Turkic 𐰆𐰍𐰞 (ogul), from Proto-Turkic *ogul (son). Compare Chuvash ывӑл (yvăl, son).

Noun[edit]

oğul (definite accusative oğlu, plural oğullar)

  1. son
  2. descendant
  3. (beekeeping) swarm of bees

Declension[edit]

Inflection
Nominative oğul
Definite accusative oğlu
Singular Plural
Nominative oğul oğullar
Definite accusative oğlu oğulları
Dative oğla oğullara
Locative oğulda oğullarda
Ablative oğuldan oğullardan
Genitive oğlun oğulların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular oğlum oğullarım
2nd singular oğlun oğulların
3rd singular oğlu oğulları
1st plural oğlumuz oğullarımız
2nd plural oğlunuz oğullarınız
3rd plural oğulları oğulları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular oğlum oğullarım
2nd singular oğulsun oğullarsın
3rd singular oğul
oğuldur
oğullar
oğullardır
1st plural oğuluz oğullarız
2nd plural oğulsunuz oğullarsınız
3rd plural oğullar oğullardır