oğlan

See also: oglan and öglan

Azerbaijani

Other scripts

Cyrillic		оғлан
Arabic

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish اوغلان (oġlan), from Proto-Turkic *oglan.

cognates

Cognate with Bashkir улан (ulan), Kazakh ұлан (ūlan), Tatar олан (olan), улан (ulan), углан (uğlan), Turkish oğlan, Turkmen oglan, Uzbek oʻgʻlon. See also English uhlan.

Pronunciation

• IPA^(key): /oɣ.ɫɑn/

• Audio:

  (file)

Noun

oğlan (definite accusative oğlanı, plural oğlanlar)

1. boy

   Antonym: qız

Declension

Declension of oğlan

	singular	plural
nominative	oğlan	oğlanlar
definite accusative	oğlanı	oğlanları
dative	oğlana	oğlanlara
locative	oğlanda	oğlanlarda
ablative	oğlandan	oğlanlardan
definite genitive	oğlanın	oğlanların

Possessive forms of oğlan

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	oğlanım	oğlanlarım
sənin (“your”)	oğlanın	oğlanların
onun (“his/her/its”)	oğlanı	oğlanları
bizim (“our”)	oğlanımız	oğlanlarımız
sizin (“your”)	oğlanınız	oğlanlarınız
onların (“their”)	oğlanı or oğlanları	oğlanları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	oğlanımı	oğlanlarımı
sənin (“your”)	oğlanını	oğlanlarını
onun (“his/her/its”)	oğlanını	oğlanlarını
bizim (“our”)	oğlanımızı	oğlanlarımızı
sizin (“your”)	oğlanınızı	oğlanlarınızı
onların (“their”)	oğlanını or oğlanlarını	oğlanlarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	oğlanıma	oğlanlarıma
sənin (“your”)	oğlanına	oğlanlarına
onun (“his/her/its”)	oğlanına	oğlanlarına
bizim (“our”)	oğlanımıza	oğlanlarımıza
sizin (“your”)	oğlanınıza	oğlanlarınıza
onların (“their”)	oğlanına or oğlanlarına	oğlanlarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	oğlanımda	oğlanlarımda
sənin (“your”)	oğlanında	oğlanlarında
onun (“his/her/its”)	oğlanında	oğlanlarında
bizim (“our”)	oğlanımızda	oğlanlarımızda
sizin (“your”)	oğlanınızda	oğlanlarınızda
onların (“their”)	oğlanında or oğlanlarında	oğlanlarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	oğlanımdan	oğlanlarımdan
sənin (“your”)	oğlanından	oğlanlarından
onun (“his/her/its”)	oğlanından	oğlanlarından
bizim (“our”)	oğlanımızdan	oğlanlarımızdan
sizin (“your”)	oğlanınızdan	oğlanlarınızdan
onların (“their”)	oğlanından or oğlanlarından	oğlanlarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	oğlanımın	oğlanlarımın
sənin (“your”)	oğlanının	oğlanlarının
onun (“his/her/its”)	oğlanının	oğlanlarının
bizim (“our”)	oğlanımızın	oğlanlarımızın
sizin (“your”)	oğlanınızın	oğlanlarınızın
onların (“their”)	oğlanının or oğlanlarının	oğlanlarının

Related terms

• oğul (“son”)

See also

• kişi (“person, man”)

References

• Orucov, Əliheydər, editor (2006), “oğlan”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎^[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 3, Baku: Şərq-Qərb

Salar

Etymology

From Proto-Turkic *oglan. Cognate with Bashkir улан (ulan), Kazakh ұлан (ūlan), Tatar олан (olan), улан (ulan), углан (uğlan), Southern Altai уулан (uulan), Turkish oğlan, Turkmen oglan, Uzbek oʻgʻlon.

Noun

oğlan (3rd person possessive [please provide], plural [please provide])

1. youngster

References

Tenishev, Edhem (1976), “oğlan”, in Stroj salárskovo jazyká [Grammar of Salar], Moscow

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish اوغلان (oğlan, “boy”), from Old Anatolian Turkish اوغلان (oġlan), from Proto-Turkic *oglan.

Pronunciation

• IPA^(key): /oːˈɫan/, [o̞ːˈɫ̪ɑn̪]
• Hyphenation: oğ‧lan

• Audio:

  (file)

Noun

oğlan (definite accusative oğlanı, plural oğlanlar)

1. boy, male child
2. youth, young man
3. knave, jack in playing cards

   Synonyms: bacak, vale

4. (slang) catamite
5. a male servant

   Synonym: uşak

6. womb

   Synonyms: döl yatağı, rahim

Declension

Declension of oğlan

singular plural nominative oğlan oğlanlar definite accusative oğlanı oğlanları dative oğlana oğlanlara locative oğlanda oğlanlarda ablative oğlandan oğlanlardan genitive oğlanın oğlanların Possessive forms nominative singular plural 1st singular oğlanım oğlanlarım 2nd singular oğlanın oğlanların 3rd singular oğlanı oğlanları 1st plural oğlanımız oğlanlarımız 2nd plural oğlanınız oğlanlarınız 3rd plural oğlanları oğlanları definite accusative singular plural 1st singular oğlanımı oğlanlarımı 2nd singular oğlanını oğlanlarını 3rd singular oğlanını oğlanlarını 1st plural oğlanımızı oğlanlarımızı 2nd plural oğlanınızı oğlanlarınızı 3rd plural oğlanlarını oğlanlarını dative singular plural 1st singular oğlanıma oğlanlarıma 2nd singular oğlanına oğlanlarına 3rd singular oğlanına oğlanlarına 1st plural oğlanımıza oğlanlarımıza 2nd plural oğlanınıza oğlanlarınıza 3rd plural oğlanlarına oğlanlarına locative singular plural 1st singular oğlanımda oğlanlarımda 2nd singular oğlanında oğlanlarında 3rd singular oğlanında oğlanlarında 1st plural oğlanımızda oğlanlarımızda 2nd plural oğlanınızda oğlanlarınızda 3rd plural oğlanlarında oğlanlarında ablative singular plural 1st singular oğlanımdan oğlanlarımdan 2nd singular oğlanından oğlanlarından 3rd singular oğlanından oğlanlarından 1st plural oğlanımızdan oğlanlarımızdan 2nd plural oğlanınızdan oğlanlarınızdan 3rd plural oğlanlarından oğlanlarından genitive singular plural 1st singular oğlanımın oğlanlarımın 2nd singular oğlanının oğlanlarının 3rd singular oğlanının oğlanlarının 1st plural oğlanımızın oğlanlarımızın 2nd plural oğlanınızın oğlanlarınızın 3rd plural oğlanlarının oğlanlarının Predicative forms singular plural 1st singular oğlanım oğlanlarım 2nd singular oğlansın oğlanlarsın 3rd singular oğlan oğlandır oğlanlar oğlanlardır 1st plural oğlanız oğlanlarız 2nd plural oğlansınız oğlanlarsınız 3rd plural oğlanlar oğlanlardır

Coordinate terms

Playing cards in Turkish · iskambil (layout · text)
as, birli	ikili	üçlü	dörtlü	beşli	altılı	yedili
sekizli	dokuzlu	onlu	bacak, oğlan, vale, fanti	kız	papaz, rua	joker

Derived terms

• babasız oğlan doğurmak
• esasoğlan
• keloğlan
• kızoğlan
• kızoğlankız
• kocaoğlan
• oğlan ağrısı
• oğlan anası, evin binası
• oğlan derdi kız derdi, bahar derdi yaz derdi
• oğlan uşak
• oğlan yedi oyuna gitti, çoban yedi koyuna gitti
• oğlancı
• oğlancık
• oğlanevi
• Sarıoğlan
• şamaroğlanı

Related terms

• oğlak
• oğul
• ulan

Further reading

• “oğlan”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “oğlan”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “oğlan”, in Nişanyan Sözlük
• Eren, Hasan (1999), “oğlan”, in Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü [Etymological Dictionary of the Turkish Language]‎^[2] (in Turkish), Ankara: Bizim Büro Basım Evi
• “oğlan”, in Türkiye'de halk ağzından derleme sözlüğü [Compilation Dictionary of Popular Speech in Turkey] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1982