okuma

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Ōkuma

Esperanto[edit]

Esperanto Wikipedia has an article on:
Wikipedia eo

Etymology[edit]

ok (8) +‎ -um-

Adjective[edit]

okuma (accusative singular okuman, plural okumaj, accusative plural okumajn)

  1. (arithmetic, computing) octal

Turkish[edit]

Noun[edit]

okuma (definite accusative okumayı, plural okumalar)

  1. (education) reading

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ocuˈma/
  • Hyphenation: o‧ku‧ma

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

Declension[edit]

Inflection
Nominative okuma
Definite accusative okumayı
Singular Plural
Nominative okuma okumalar
Definite accusative okumayı okumaları
Dative okumaya okumalara
Locative okumada okumalarda
Ablative okumadan okumalardan
Genitive okumanın okumaların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular okumam okumalarım
2nd singular okuman okumaların
3rd singular okuması okumaları
1st plural okumamız okumalarımız
2nd plural okumanız okumalarınız
3rd plural okumaları okumaları

Verb[edit]

okuma

  1. second-person singular negative imperative of okumak
  2. second-person singular positive imperative of okumamak

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /oˈcuma/
  • Hyphenation: o‧ku‧ma

Antonyms[edit]