omzichtig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

omzichtig (comparative omzichtiger, superlative omzichtigst)

  1. cautious, discreet, prudent

Declension[edit]

Inflection of omzichtig
uninflected omzichtig
inflected omzichtige
comparative omzichtiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial omzichtig omzichtiger het omzichtigst
het omzichtigste
indefinite m./f. sing. omzichtige omzichtigere omzichtigste
n. sing. omzichtig omzichtiger omzichtigste
plural omzichtige omzichtigere omzichtigste
definite omzichtige omzichtigere omzichtigste
partitive omzichtigs omzichtigers