ongenaakbaar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From on- +‎ genaakbaar.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

ongenaakbaar ‎(comparative ongenaakbaarder, superlative ongenaakbaarst)

  1. inaccessible

Declension[edit]

Inflection of ongenaakbaar
uninflected ongenaakbaar
inflected ongenaakbare
comparative ongenaakbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial ongenaakbaar ongenaakbaarder het ongenaakbaarst
het ongenaakbaarste
indefinite m./f. sing. ongenaakbare ongenaakbaardere ongenaakbaarste
n. sing. ongenaakbaar ongenaakbaarder ongenaakbaarste
plural ongenaakbare ongenaakbaardere ongenaakbaarste
definite ongenaakbare ongenaakbaardere ongenaakbaarste
partitive ongenaakbaars ongenaakbaarders