oppervlakkig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

oppervlak +‎ -ig

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

oppervlakkig (comparative oppervlakkiger, superlative oppervlakkigst)

  1. shallow, superficial

Declension[edit]

Inflection of oppervlakkig
uninflected oppervlakkig
inflected oppervlakkige
comparative oppervlakkiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial oppervlakkig oppervlakkiger het oppervlakkigst
het oppervlakkigste
indefinite m./f. sing. oppervlakkige oppervlakkigere oppervlakkigste
n. sing. oppervlakkig oppervlakkiger oppervlakkigste
plural oppervlakkige oppervlakkigere oppervlakkigste
definite oppervlakkige oppervlakkigere oppervlakkigste
partitive oppervlakkigs oppervlakkigers