Jump to content

przypadać

From Wiktionary, the free dictionary

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    From przy- + padać.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /pʂɘˈpa.dat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -adat͡ɕ
    • Syllabification: przy‧pa‧dać

    Verb

    [edit]

    przypadać impf (perfective przypaść)

    1. (intransitive) to fall on
    2. (intransitive) to fall, to occur
    3. (intransitive) to befall, to fall to

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of przypadać impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive przypadać
    present tense 1st przypadam przypadamy
    2nd przypadasz przypadacie
    3rd przypada przypadają
    impersonal przypada się
    past tense 1st przypadałem,
    -(e)m przypadał
    przypadałam,
    -(e)m przypadała
    przypadałom,
    -(e)m przypadało
    przypadaliśmy,
    -(e)śmy przypadali
    przypadałyśmy,
    -(e)śmy przypadały
    2nd przypadałeś,
    -(e)ś przypadał
    przypadałaś,
    -(e)ś przypadała
    przypadałoś,
    -(e)ś przypadało
    przypadaliście,
    -(e)ście przypadali
    przypadałyście,
    -(e)ście przypadały
    3rd przypadał przypadała przypadało przypadali przypadały
    impersonal przypadano
    future tense 1st będę przypadał,
    będę przypadać
    będę przypadała,
    będę przypadać
    będę przypadało,
    będę przypadać
    będziemy przypadali,
    będziemy przypadać
    będziemy przypadały,
    będziemy przypadać
    2nd będziesz przypadał,
    będziesz przypadać
    będziesz przypadała,
    będziesz przypadać
    będziesz przypadało,
    będziesz przypadać
    będziecie przypadali,
    będziecie przypadać
    będziecie przypadały,
    będziecie przypadać
    3rd będzie przypadał,
    będzie przypadać
    będzie przypadała,
    będzie przypadać
    będzie przypadało,
    będzie przypadać
    będą przypadali,
    będą przypadać
    będą przypadały,
    będą przypadać
    impersonal będzie przypadać się
    conditional 1st przypadałbym,
    bym przypadał
    przypadałabym,
    bym przypadała
    przypadałobym,
    bym przypadało
    przypadalibyśmy,
    byśmy przypadali
    przypadałybyśmy,
    byśmy przypadały
    2nd przypadałbyś,
    byś przypadał
    przypadałabyś,
    byś przypadała
    przypadałobyś,
    byś przypadało
    przypadalibyście,
    byście przypadali
    przypadałybyście,
    byście przypadały
    3rd przypadałby,
    by przypadał
    przypadałaby,
    by przypadała
    przypadałoby,
    by przypadało
    przypadaliby,
    by przypadali
    przypadałyby,
    by przypadały
    impersonal przypadano by
    imperative 1st niech przypadam przypadajmy
    2nd przypadaj przypadajcie
    3rd niech przypada niech przypadają
    active adjectival participle przypadający przypadająca przypadające przypadający przypadające
    passive adjectival participle przypadany przypadana przypadane przypadani przypadane
    contemporary adverbial participle przypadając
    verbal noun przypadanie

    Derived terms

    [edit]

    Further reading

    [edit]
    • przypadać”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • przypadać”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)