sörük

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: soruk

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

sör +‎ -ük ‎(possessive suffix)

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈʃøryk]
  • Hyphenation: sö‧rük

Noun[edit]

sörük

  1. third-person plural (single possession) possessive of sör

Declension[edit]

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative sörük
accusative sörüket
dative sörüknek
instrumental sörükkel
causal-final sörükért
translative sörükké
terminative sörükig
essive-formal sörükként
essive-modal sörükül
inessive sörükben
superessive sörükön
adessive sörüknél
illative sörükbe
sublative sörükre
allative sörükhöz
elative sörükből
delative sörükről
ablative sörüktől