soepel

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

soepel ‎(comparative soepeler, superlative soepelst)

  1. supple, flexible
  2. (figuratively) pliable, flexible (e.g. personality)

Declension[edit]

Inflection of soepel
uninflected soepel
inflected soepele
comparative soepeler
positive comparative superlative
predicative/adverbial soepel soepeler het soepelst
het soepelste
indefinite m./f. sing. soepele soepelere soepelste
n. sing. soepel soepeler soepelste
plural soepele soepelere soepelste
definite soepele soepelere soepelste
partitive soepels soepelers

Anagrams[edit]