strijdlustig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From strijdlust +‎ -ig.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˌstrɛi̯tˈlʏs.təx/
  • (file)
  • Hyphenation: strijd‧lus‧tig

Adjective[edit]

strijdlustig (comparative strijdlustiger, superlative strijdlustigst)

  1. warlike, ferocious

Inflection[edit]

Inflection of strijdlustig
uninflected strijdlustig
inflected strijdlustige
comparative strijdlustiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial strijdlustig strijdlustiger het strijdlustigst
het strijdlustigste
indefinite m./f. sing. strijdlustige strijdlustigere strijdlustigste
n. sing. strijdlustig strijdlustiger strijdlustigste
plural strijdlustige strijdlustigere strijdlustigste
definite strijdlustige strijdlustigere strijdlustigste
partitive strijdlustigs strijdlustigers