uiteindelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From uiteinde +‎ -lijk.

Adjective[edit]

uiteindelijk ‎(comparative uiteindelijker, superlative uiteindelijkst)

  1. eventual
  2. final

Inflection[edit]

Inflection of uiteindelijk
uninflected uiteindelijk
inflected uiteindelijke
comparative uiteindelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial uiteindelijk uiteindelijker het uiteindelijkst
het uiteindelijkste
indefinite m./f. sing. uiteindelijke uiteindelijkere uiteindelijkste
n. sing. uiteindelijk uiteindelijker uiteindelijkste
plural uiteindelijke uiteindelijkere uiteindelijkste
definite uiteindelijke uiteindelijkere uiteindelijkste
partitive uiteindelijks uiteindelijkers

Adverb[edit]

uiteindelijk

  1. in the end; eventually