uiteindelijk

Dutch

Etymology

From uiteinde +‎ -lijk.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˌœy̯tˈɛi̯n.də.lək/

• Audio:

  (file)

Adjective

uiteindelijk (comparative uiteindelijker, superlative uiteindelijkst)

1. eventual
2. final

Declension

Declension of uiteindelijk
uninflected	uiteindelijk
inflected	uiteindelijke
comparative	uiteindelijker
		positive	comparative	superlative
predicative/adverbial		uiteindelijk	uiteindelijker	het uiteindelijkst het uiteindelijkste
indefinite	m./f. sing.	uiteindelijke	uiteindelijkere	uiteindelijkste
	n. sing.	uiteindelijk	uiteindelijker	uiteindelijkste
	plural	uiteindelijke	uiteindelijkere	uiteindelijkste
definite		uiteindelijke	uiteindelijkere	uiteindelijkste
partitive		uiteindelijks	uiteindelijkers	—

Adverb

uiteindelijk

1. in the end; eventually