waarm

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From Old High German warm, from Proto-Germanic *warmaz. Cognate with Hunsrik waarem.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

waarm (masculine waarmen, neuter waarmt, comparative méi waarm, superlative am wäermsten or am waarmsten)

  1. warm

Declension[edit]

Antonyms[edit]


West Frisian[edit]

Etymology[edit]

From Old Frisian warm, from Proto-Germanic *warmaz, from Proto-Indo-European *gʷʰer- (warm, hot) or alternatively *wer- (to burn).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

waarm

  1. warm

Inflection[edit]

Inflection of waarm
uninflected waarm
inflected waarme
comparative waarmer
positive comparative superlative
predicative/adverbial waarm waarmer it waarmst
it waarmste
indefinite c. sing. waarme waarmere waarmste
n. sing. waarm waarmer waarmste
plural waarme waarmere waarmste
definite waarme waarmere waarmste
partitive waarms waarmers

Further reading[edit]

  • waarm”, in Wurdboek fan de Fryske taal (in Dutch), 2011