From Wiktionary, the free dictionary
Proto-Indo-European *gʰe? Polish zaręczyć
From za- + ręczyć.
zaręczyć pf (imperfective zaręczać)
- (transitive) to swear (to take an oath)
- (reflexive with się) to get engaged, to get betrothed
Conjugation of zaręczyć pf
|
|
person
|
singular
|
plural
|
| infinitive
|
zaręczyć
|
| future tense
|
1st
|
zaręczę
|
zaręczymy
|
| 2nd
|
zaręczysz
|
zaręczycie
|
| 3rd
|
zaręczy
|
zaręczą
|
| impersonal
|
zaręczy się
|
| past tense
|
1st
|
zaręczyłem, -(e)m zaręczył
|
zaręczyłam, -(e)m zaręczyła
|
zaręczyłom, -(e)m zaręczyło
|
zaręczyliśmy, -(e)śmy zaręczyli
|
zaręczyłyśmy, -(e)śmy zaręczyły
|
| 2nd
|
zaręczyłeś, -(e)ś zaręczył
|
zaręczyłaś, -(e)ś zaręczyła
|
zaręczyłoś, -(e)ś zaręczyło
|
zaręczyliście, -(e)ście zaręczyli
|
zaręczyłyście, -(e)ście zaręczyły
|
| 3rd
|
zaręczył
|
zaręczyła
|
zaręczyło
|
zaręczyli
|
zaręczyły
|
| impersonal
|
zaręczono
|
| conditional
|
1st
|
zaręczyłbym, bym zaręczył
|
zaręczyłabym, bym zaręczyła
|
zaręczyłobym, bym zaręczyło
|
zaręczylibyśmy, byśmy zaręczyli
|
zaręczyłybyśmy, byśmy zaręczyły
|
| 2nd
|
zaręczyłbyś, byś zaręczył
|
zaręczyłabyś, byś zaręczyła
|
zaręczyłobyś, byś zaręczyło
|
zaręczylibyście, byście zaręczyli
|
zaręczyłybyście, byście zaręczyły
|
| 3rd
|
zaręczyłby, by zaręczył
|
zaręczyłaby, by zaręczyła
|
zaręczyłoby, by zaręczyło
|
zaręczyliby, by zaręczyli
|
zaręczyłyby, by zaręczyły
|
| impersonal
|
zaręczono by
|
| imperative
|
1st
|
niech zaręczę
|
zaręczmy
|
| 2nd
|
zaręcz
|
zaręczcie
|
| 3rd
|
niech zaręczy
|
niech zaręczą
|
|
|
| passive adjectival participle
|
zaręczony
|
zaręczona
|
zaręczone
|
zaręczeni
|
zaręczone
|
| anterior adverbial participle
|
zaręczywszy
|
| verbal noun
|
zaręczenie
|
- “zaręczyć”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “zaręczyć”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)