zezwalać

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Etymology[edit]

From zezwolić +‎ -ać.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

zezwalać impf (perfective zezwolić)

  1. (transitive, formal) to allow, to permit, to authorize
    Synonym: pozwalać

Conjugation[edit]

Further reading[edit]

  • zezwalać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zezwalać in Polish dictionaries at PWN