πνεύμα

Greek

Etymology

From Ancient Greek πνεῦμα (pneuma).

Noun

πνεύμα (pnévma) n.,   plural πνεύματα

1. spirit, the (soul)
2. spirit, the immaterial element of human being in contrast to the body
3. spirit (a spiritual being)
4. spirit (the special character or meaning of something)
5. humor: κάνω πνεύμα: I tell a joke
6. (grammar) a diacritic used in the polytonic writing system of Greek language indicating a smooth or rough breathing

Inflection

declension of πνεύμα

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	το πνεύμα	τα πνεύματα
genitive (γενική)	του πνεύματος	των πνευμάτων
accusative (αιτιατική)	το πνεύμα	τα πνεύματα
vocative (κλητική)	πνεύμα	πνεύματα