Etymology [edit]
From ad (“near, at; towards, to”) + amō (“love”).
present active adamō, present infinitive adamāre, perfect active adamāvī, supine adamātum.
- I love truly, earnestly, deeply or greatly; covet.
Inflection [edit]
In Classical Latin, adamō was only used in the perfect and pluperfect tenses.
| indicative |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
adamō |
adamās |
adamat |
adamāmus |
adamātis |
adamant |
| future |
adamābō |
adamābis |
adamābit |
adamābimus |
adamābitis |
adamābunt |
| imperfect |
adamābam |
adamābās |
adamābat |
adamābāmus |
adamābātis |
adamābant |
| perfect |
adamāvī |
adamāvistī |
adamāvit |
adamāvimus |
adamāvistis |
adamāvērunt |
| future perfect |
adamāverō |
adamāveris |
adamāverit |
adamāverimus |
adamāveritis |
adamāverint |
| pluperfect |
adamāveram |
adamāverās |
adamāverat |
adamāverāmus |
adamāverātis |
adamāverant |
| passive |
present |
adamor |
adamāris |
adamātur |
adamāmur |
adamāminī |
adamantur |
| future |
adamābor |
adamāberis |
adamābitur |
adamābimur |
adamābiminī |
adamābuntur |
| imperfect |
adamābar |
adamābāris |
adamābātur |
adamābāmur |
adamābāminī |
adamābantur |
| perfect |
Use adamātus m, adamāta f, adamātum n followed by the present indicative of sum. |
| future perfect |
Use adamātus m, adamāta f, adamātum n followed by the future indicative of sum. |
| pluperfect |
Use adamātus m, adamāta f, adamātum n followed by the imperfect indicative of sum. |
| subjunctive |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
adamem |
adamēs |
adamet |
adamēmus |
adamētis |
adament |
| imperfect |
adamārem |
adamārēs |
adamāret |
adamārēmus |
adamārētis |
adamārent |
| perfect |
adamāverim |
adamāverīs |
adamāverit |
adamāverīmus |
adamāverītis |
adamāverint |
| pluperfect |
adamāvissem |
adamāvissēs |
adamāvisset |
adamāvissēmus |
adamāvissētis |
adamāvissent |
| passive |
present |
adamer |
adamēris |
adamētur |
adamēmur |
adamēminī |
adamentur |
| imperfect |
adamārer |
adamārēris |
adamārētur |
adamārēmur |
adamārēminī |
adamārentur |
| perfect |
Use adamātus m, adamāta f, adamātum n followed by the present subjunctive of sum. |
| pluperfect |
Use adamātus m, adamāta f, adamātum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
| imperatives |
active |
passive |
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|
singular |
adamā |
adamātō |
adamātō |
adamāre |
adamātor |
adamātor |
| plural |
adamāte |
adamātōte |
adamantō |
adamāminī |
— |
adamantor |
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
| infinitives |
adamāre |
adamāvisse |
adamātūrus esse |
adamārī |
adamātus esse |
adamātum īrī |
| participles |
adamāns (adamantis) |
— |
adamātūrus-ra, -rum |
— |
adamātus-a, -um |
adamandus-nda, -ndum |
Descendants [edit]