aditus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
English [edit]
Noun [edit]
aditus (plural aditus)
See also [edit]
Anagrams [edit]
Latin [edit]
Noun [edit]
aditus (genitive aditūs); m, fourth declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | aditus | aditūs |
| genitive | aditūs | adituum |
| dative | adituī | aditibus |
| accusative | aditum | aditūs |
| ablative | aditū | aditibus |
| vocative | aditus | aditūs |
Descendants [edit]
- Portuguese: ádito
Etymology [edit]
Perfect passive participle of adeō.
Participle [edit]
aditus m (feminine adita, neuter aditum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | aditus | adita | aditum | aditī | aditae | adita | |
| genitive | aditī | aditae | aditī | aditōrum | aditārum | aditōrum | |
| dative | aditō | aditae | aditō | aditīs | aditīs | aditīs | |
| accusative | aditum | aditam | aditum | aditōs | aditās | adita | |
| ablative | aditō | aditā | aditō | aditīs | aditīs | aditīs | |
| vocative | adite | adita | aditum | aditī | aditae | adita | |