anleiten
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
German [edit]
Etymology [edit]
Verb [edit]
anleiten
Conjugation [edit]
Conjugation
| tense | person | word form |
|---|---|---|
| present | ich | leite an |
| du | leitest an | |
| er, sie, es | leitet an | |
| imperfect | ich | leitete an |
| present participle | anleitend | |
| past participle | angeleitet | |
| conjunctive II | ich | leitete an |
| imperative | [du] | leite an |
| [ihr] | leitet an | |
| auxiliary verb | haben |