bik
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Crimean Tatar
[edit] Noun
bik
[edit] Declension
declension of bik
| nominative | bik |
|---|---|
| genitive | bikniñ |
| dative | bikke |
| accusative | bikni |
| locative | bikte |
| ablative | bikten |
[edit] Serbo-Croatian
[edit] Etymology
From Proto-Slavic *bykъ.
[edit] Noun
bȉk m. (Cyrillic spelling би̏к)
[edit] Declension
declension of bik
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | bȉk | bìkovi |
| genitive | bika | bikova |
| dative | biku | bikovima |
| accusative | bika | bikove |
| vocative | bȉče | bikovi |
| locative | biku | bikovima |
| instrumental | bikom | bikovima |
[edit] Slovene
[edit] Etymology
From Proto-Slavic *bykъ.
[edit] Noun
bik m.